Analiza 26.09.2026

Luka Martilla ma za sobą bardzo słabe spotkanie z Francją, ale właśnie taki mecz może być dobrym punktem odniesienia przed kolejnym występem Finlandii. Francuzi konsekwentnie kierowali na niego zagrywkę, a później Fin nie potrafił utrzymać jakości w ataku. Zakończył mecz z ledwie 24% skuteczności, co było jego najgorszym występem w tych mistrzostwach. To jednak zawodnik, który wcześniej był jednym z najważniejszych ogniw tej drużyny i regularnie brał na siebie dużą odpowiedzialność punktową.

Finlandia opiera swoją grę przede wszystkim na starszym z braci Martilla oraz Jokeli. Obaj bardzo często przekraczają granicę 20 punktów, a ich rola w ofensywie jest ogromna. Gdy któryś z nich ma gorszy dzień, cała drużyna od razu traci sporo na skuteczności. W ostatnim spotkaniu Jokela również nie wyglądał najlepiej i skończył mecz z 42% w ataku, więc Finowie nie mogli liczyć na pełną moc swoich liderów. Mimo to sama gra w obronie wyglądała już bardzo solidnie, a problemem była przede wszystkim skuteczność na kontrach.

Na tle Słowenii Finlandia nie stoi na straconej pozycji. Rywale również mają swoje problemy, a sam mecz zapowiada się na bardziej wyrównany niż sugerowałaby sama renoma obu zespołów. Jeśli Finowie utrzymają poziom w przyjęciu i obronie, to powinni mieć szansę na dłuższe granie, a właśnie taki scenariusz sprzyja punktowym typom na liderów ofensywy. W przypadku Martilli można zakładać, że po słabszym występie dostanie kolejne piłki i będzie chciał szybko wrócić do swojej normalnej skuteczności.

Zakład na over 15,5 punktu wygląda więc sensownie przy założeniu, że spotkanie rozciągnie się przynajmniej na cztery sety. Taki przebieg meczu daje Martilli przestrzeń na zebranie odpowiedniej liczby akcji ofensywnych, zwłaszcza że jest jednym z głównych zawodników odpowiedzialnych za kończenie piłek po fińskiej stronie. Po fatalnym meczu z Francją można oczekiwać poprawy, a sam poziom rywala daje Finom większe szanse na bardziej równą rywalizację.

Jeśli Finlandia rzeczywiście postawi Słowenii twarde warunki i mecz potrwa dłużej, Martilla powinien mieć wystarczająco dużo okazji, by przebić linię 15,5 punktu. To właśnie jego rola w zespole, potencjalna reakcja po nieudanym spotkaniu i spodziewany wyrównany przebieg gry przemawiają za takim kierunkiem.

Przed nami wielki finał mistrzostw Europy siatkarzy 2026, w którym Francja zmierzy się z Polską. Stawką będzie nie tylko złoty medal, ale też bezpośredni awans na igrzyska olimpijskie w Los Angeles. To spotkanie ma wszystko, by dostarczyć sporych emocji, ale z perspektywy tego typu kluczowe jest przede wszystkim to, jak oba zespoły rozpoczynają swoje mecze i jak radzą sobie w pierwszych fazach seta. Polska w tym turnieju prezentuje bardzo stabilny poziom i właśnie dlatego kierunek 1. set / mecz Polska / Polska wygląda interesująco.

Biało Czerwoni przystępują do finału jako obrońcy tytułu i mają za sobą bardzo mocną drogę do decydującego spotkania. W półfinale nie pozostawili większych wątpliwości, pokonując Słowenię 3:0. Wyniki setów 25:23, 25:23 i 25:18 pokazują, że Polacy potrafili zachować koncentrację nawet wtedy, gdy rywal próbował wracać do gry. Szczególnie istotne były dwie pierwsze partie, w których końcówki zostały rozegrane bardzo dojrzale i bez nerwowych decyzji.

W całym turnieju Polska wygląda bardzo pewnie. W fazie pucharowej najpierw było 3:0 z Łotwą, później 3:0 z Niemcami, a następnie wspomniane 3:0 ze Słowenią. Dodatkowo ćwierćfinał z Niemcami pokazał wysoką jakość ofensywy, bo Polacy osiągnęli tam aż 61% skuteczności w ataku. To ważny sygnał, bo przy takiej efektywności zespół Nikoli Grbicia jest w stanie szybko przejmować kontrolę nad przebiegiem meczu.

Warto też zwrócić uwagę na Wilfredo Leona, który pozostaje jednym z kluczowych zawodników reprezentacji. W półfinale ze Słowenią zdobył 11 punktów, w tym dwa asy, a po meczu podkreślał, że zespół ma już do wykonania ostatni krok. Jego rola w finale może być szczególnie istotna, zwłaszcza jeśli chodzi o otwarcie meczu i wywieranie presji zagrywką.

Francji nie można jednak lekceważyć. To dwukrotni mistrzowie olimpijscy, a w półfinale pokonali Finlandię 3:1. Wcześniej bez większych problemów rozprawili się z Portugalią 3:0 i Rumunią 3:0. Zespół Andrei Gianiego potrafi grać na bardzo wysokim poziomie, a w takich spotkaniach doświadczenie i jakość indywidualna mają ogromne znaczenie.

Jednocześnie Francuzi pokazali już w tym turnieju, że nie są całkowicie odporni na wahania. W fazie grupowej przegrali z Rumunią 2:3, choć później zrewanżowali się temu rywalowi w ćwierćfinale, wygrywając już 3:0. To dowód na to, że potrafią wyciągać wnioski, ale też sygnał, że przy mocnej presji i dobrej organizacji gry po drugiej stronie mogą mieć problemy.

Ich najmocniejsze atuty to zagrywka i blok. W spotkaniu z Niemcami Francuzi zanotowali aż dziewięć asów i zakończyli mecz ze skutecznością ofensywną na poziomie 60%. To właśnie te elementy mogą stanowić największe zagrożenie dla Polski, zwłaszcza jeśli przeciwnik złapie serię przy serwisie i odetnie przyjęcie od komfortowej gry.

Istotny jest także bilans bezpośrednich spotkań w tym roku. W Lidze Narodów Polska wygrała z Francją 3:1, a poszczególne sety zakończyły się wynikami 25:17, 22:25, 25:21 i 25:18. Jeszcze wcześniej obie drużyny zagrały również w Memoriale Wagnera, gdzie ponownie lepsza była Polska po zwycięstwie 3:1. Co ważne, w obu tych meczach Biało Czerwoni wygrali pierwszego seta, co dobrze wpisuje się w kierunek tego typu.

To nie oznacza oczywiście, że finał będzie przebiegał identycznie. Mecz o złoto rządzi się swoimi prawami i Francja ma wystarczająco dużo jakości, by odwrócić losy rywalizacji. Jednak ostatnie bezpośrednie starcia pokazują, że Polska ma na ten zespół konkretny plan i potrafi go realizować. Dobrze działa przyjęcie, skutecznie funkcjonuje pierwsza akcja, a przy tym zespół zachowuje spokój w końcówkach.

Właśnie pierwszy set wydaje się tu najważniejszy. Polacy w fazie pucharowej bardzo dobrze otwierali mecze, wygrywając pierwsze partie z Niemcami i Słowenią po 25:23. To pokazuje, że potrafią wejść w spotkanie od razu na odpowiednim poziomie i narzucić przeciwnikowi swoje warunki. Jeśli przyjęcie będzie stało na dobrym poziomie, Marcin Komenda powinien mieć możliwość szybkiego uruchamiania skrzydeł, a Leon oraz pozostali ofensywni zawodnicy będą mogli skutecznie wykorzystywać pojawiające się okazje.

Nie należy też spodziewać się jednostronnego finału. Francuzi mają zbyt dużo jakości, by zakładać łatwe 3:0 dla Polski. Jednocześnie aktualna forma Biało Czerwonych, ich stabilność w kluczowych momentach oraz dwa tegoroczne zwycięstwa nad Francją wyraźnie przemawiają za takim kierunkiem. Najbardziej prawdopodobny scenariusz zakłada, że Polska od początku przejmie inicjatywę, wygra pierwszą partię, a następnie będzie musiała odpowiedzieć na próby Francuzów, którzy z pewnością będą szukać swoich szans w kolejnych setach. W takim układzie wynik 3:1 dla Biało Czerwonych wydaje się bardzo realny.